شعری قشنگ از یک بچه آفریقایی، کاندیدای جایزه ادبی 2005
When I born, I Black
When I grow up, I Black
When I go in Sun, I Black
When I scared, I Black
When I sick, I Black
I still black… And when I die,
And you White fellow, When you born, you pink
When you grow up, you White
When you go in Sun, you Red
When you cold, you blue
When you scared, you yellow
When you sick, you Green
And when you die, you Gray…
And you call me colored
مرده باد كت و شلوار، زنده باد خودمان
«دانيل اورتگا»، رئيسجمهور نيكاراگوئه، بالاخره به تهران آمد و مورد استقبال تاريخي محمود احمدينژاد قرار گرفت. تاريخي بودن اين استقبال هم پيش و بيش از آنكه به «ديدار همدلانه يك رئيسجمهور شديدا مسلمان با يك رئيسجمهور به شدت سوسياليست» يا حرفها و وعدههاي جالب ايندو مربوط باشد، به لباسهاي مكش مرگماي اورتگا و احمدينژاد برميگشت. گويا بعد از آنكه احمدينژاد كه سعي ميكرد كمكم خود را به پوشيدن لباس رسمي عادت دهد، در اروگوئه با اورتگا كه با لباس منزل از وي استقبال كرد مواجه شد، از خواب غفلت جست و در اين مراسم، تلافي تجملگرايي سابق را كرد. در نتيجه شايد براي اولين بار در جهان، دو رئيس جمهور، بدون اينكه لباس بومي خود را پوشيده باشند، با لباس غير رسمي مراسم رسمي را برگزار كردند. از اينرو پيشبيني ميكنم اگر ايندو قهرمان نتوانند در هيچكدام از حوزههايي كه آرزوي نوآوري و جريانسازي دارند، كاري براي مردم كشورشان و دنيا بكنند، در حوزه مد و پوشاك سياستمداران كاري كنند كارستان؛ و فرزندان ما به چشم خودشان ببينند رئيس جمهورهايي را كه با زيرپوش ركابي و پيژامه راهراه و دمپايي پلاستيكي در پاويون دولت عكس يادگاري ميگيرند!
شعار: تا نهضت پيژامه... يك اورتگاي ديگر!
منبع:بازتاب
همیشه به یاد داشته باش
همیشه به یاد داشته باش
افراد به تنهایی به جنایتهای بزرگ دست نزده اند
همیشه توده ها هستند که جنایتهای بزرگ را مرتکب می شوند
چه، در میان انبوه مردم، هیچ فردی احساس نمی کند
من مسئول آن چیزی هستم که در حال وقوع است
فرد پیش از ارتکاب به هر جنایتی، بارها به پیامدهای آن می اندیشد
چه میکنی؟
آیا درست است؟
آیا خود آگاه تو، اجازه می دهد؟
اما نه، وقتی جماعتی در میان باشد،
می توانی در میان جمع پناه بگیری،
هرگز کسی نخواهد فهمید که تو نیز نقشی در جنایت داشته ای .
(شری راجینش استاد فلسفه دانشگاه هند)
